تیم ملی برزیل در نخستین دیدار خود در جام جهانی ۲۰۲۶ برابر مراکش به تساوی ۱-۱ رضایت داد؛ نتیجهای که هم به واسطه روند بازی و هم به دلیل پیامدهای آماری آن، نگاهها را به آینده سلسائو دوخته است.
در این مسابقه، ابتدا سایباری در دقیقه ۲۱ مراکش را پیش انداخت اما وینیسیوس جونیور با یک گل تماشایی، کار را برای برزیل به تساوی کشاند تا دو تیم امتیازات را تقسیم کنند.
با این نتیجه، برزیل وارد یک چرخه آماری تاریخی شده است؛ چرخهای که نشان میدهد تیمهایی که در نخستین بازی خود به تساوی میرسند، در دهههای اخیر بهندرت موفق به فتح جام جهانی شدهاند.
بر اساس آمار، آخرین تیمی که پس از تساوی در بازی اول توانست قهرمان شود، ایتالیا در جام جهانی ۱۹۸۲ بود؛ تیمی که آن دوره را با چند تساوی آغاز کرد اما در ادامه با تغییر روند، به تدریج به یکی از قدرتمندترین تیمهای تورنمنت تبدیل شد و در نهایت جام را بالای سر برد.
در دهههای اخیر نیز نمونههایی وجود داشته که نشان میدهد شروع ضعیف لزوماً پایان مسیر نیست. آرژانتین در جام جهانی ۲۰۲۲ با شکست برابر عربستان سعودی کار خود را آغاز کرد اما در ادامه با بازسازی روحی و تاکتیکی، مسیر را تا قهرمانی در قطر ادامه داد. اسپانیا نیز در سال ۲۰۱۰ با شکست مقابل سوئیس شروعی تلخ داشت اما در نهایت به قهرمانی جهان رسید.
با این حال، برزیل برای رسیدن به جام، باید از یک الگوی آماری نگرانکننده عبور کند؛ الگویی که میگوید شروع بدون برد در بازی نخست، مسیر قهرمانی را بهشدت دشوار میکند.
سلسائو اکنون باید در ادامه رقابتها مقابل هائیتی و اسکاتلند قرار بگیرد؛ دیدارهایی که میتواند نقش تعیینکنندهای در تغییر روند یا تشدید فشار روانی بر این تیم داشته باشد.
در شرایطی که برزیل همواره یکی از مدعیان اصلی قهرمانی محسوب میشود، این تساوی آغازین بار دیگر بحث همیشگی را زنده کرده است: آیا تاریخ واقعاً علیه سلسائو است یا این تیم بار دیگر میتواند خلاف جریان آمار حرکت کند؟
نظر شما